Wyruszamy na wycieczkę do Wenezueli. Czy zdajemy sobie sprawę do jakiego państwa się wybieramy? Wiele bowiem słyszymy o Wenezueli, jednak zdania na jej temat są podzielone. Jaki ustrój panuje w Wenezueli? Kim tak naprawdę jest prezydent Wenezueli? Czym jest boliwarianizm i jakie misje społeczne realizują idę Socjalizmu XXI wieku? Ten właśnie rodział odpowie nam na powyższe pytania.
Typ Rządów
Demokratyczny, zaangażowany, zdecentralizowany, wybieralny, alternatywny, odpowiedzialny, pluralistyczny i odwoływalny (Art. 6 Konstytucji Boliwariańskiej Republiki Wenezueli).
Prezydent Hugo Chavez Frias
Hugo Chavez Frias to obecny Prezydent Boliwariańskiej Republiki Wenezueli. Jako lider boliwariańskiej rewolucji, Chavez promuje politykę socjalizmu demokratycznego oraz integracji Ameryki Łacińskiej. Prezydent znany jest również jako krytyk neoliberalizmu, globalizacji oraz polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.
Kariera Chaveza rozpoczyna się w 1992 roku. Wtedy to Chavez staje na czele nieudanego zamachu stanu przeciwko prezydenturze Carlosa Andrésa Péreza. Zamach podyktowany jest społecznym niezadowoleniem i spadkiem wszystkich wskaźników gospodarczych (poza wzrostem inflacji o 109%, bezrobocia i biedy) oraz najkrwawszym w historii Wenezueli wydarzeniem, które miało na celu stłumienie protestów. To ostatnie zajście znane jest jako El Caracazo - starcie pochłonęło wówczas około 3.000 ofiar. Po nieudanym zamachu Chavez ląduje w więzieniu na 2,5 lata. Po ułaskawieniu, stoi na czele socjalistycznej organizacji: Ruch V Republiki, znanej jako Rewolucja Boliwariańska, która swoją nazwę oraz pewne założenia ideologiczne czerpie z postaci wyzwoliciela Ameryki Łacińskiej - Simona Bolivara. Hugo Chavez kilkakrotnie startuje w wyborach - niestety bez żadnych zwycieństw. Buduje jednak bardzo silny elektorat, który w niedługim czasie zadecyduje o nowej przyszłości Wenezueli.
6 grudnia 1998 roku, Hugo Chavez z większością głosów 56.24% (frekwencja 63%) wygrywa wybory prezydenckie. Od tej pory mimo wszelakiej krytyki, bierze się za odbudowę kraju. Nacjonalizuje przemysł wydobywczy (ropa naftowa, gaz) i ze sprzedaży dóbr naturalnych, realizuje m.in. misje społeczne: edukacyjne, zdrowotne, żywnościowe, rolnicze, kulturalne, socjoekonomiczne, mieszkaniowe, a nawet ekologiczne. Rocznie rząd Chaveza tworzy wciąż nowe misje, na które wydaje niebagatelne kwoty. W roku 2007 Wenezuela przeznaczyła na powyższe cele $14 mld. Prezydent stał się rzecznikiem biedoty, krytykując przy tym ludzi bogatych, kościół i media.
Hugo Chavez na początku prezydentury powołuje Zgromadzenie Konstytucyjne i zmienia konstytucję, w której z jednej strony wzmacnia prezydenckie kompetencje, z drugiej zaś, stwarza możliwość odwołania prezydenta na drodze referendum. W pierwszym referendum odwoławczym "za" Chavezem głosuje 72% wyborców. Podczas reelekcji w 2000 roku, Chavez zyskuje 60% poparcia. Również w tym samym roku, ma miejsce referendum w sprawie reform, które popiera 62% głosujących.
W 2002 roku opozycja wspierana przez grupę wojskowych, przejmuje władze w Wenezueli. Chavez uwięziony jest na jednej z karaibskich wysp. Na ulice wychodzą setki tysięcy zwolenników Chaveza, domagając się powrotu prezydenta. Chavez po dwóch dniach, powraca do władzy. Nowo zaprzysiężony rząd, ucieka do Miami. W 2004 roku ma miejsce referendum odwoławcze, które Chavez wygrywa z 59% poparciem. 3 grudnia 2006 roku ponownie zostaje wybrany prezydentem Wenezueli z 63% głosami. W 2007 roku ma miejsce referendum konstytucyjne, które Chavez przegrywa do 49%.
Na przestrzeni 10-lecia Wenezuela zmiejsza wskaźnik biedy do 9,5% (2008r), bezrobocie do 6,2% (2007r), inflację 21,9% (2008r.). Rządy Chaveza likwidują deficyt budzetowy wraz ze wszystkimi zaległościami m.in. w Międzynarodowym Funduszu Walutowym oraz osiąga nadwyżki w bilansie płatniczym. Międzynarodowe rezerwy kraju wzrastają do $27 mld. Ekonomia przechodzi rekonwalescencję i w 2004 roku osiąga przyrost PKB w wysokości 16,8% prowadzony przez nie wydobywczy przemysł, zatrudniający niewielki procent pracowników. Chavez kładzie ogromny nacisk na rozwój przemysłu i produkcji w Wenezueli.
Kim jest Hugo Chavez? Dyktator, tyran, rządzący ustrojem totalitarnym? Czy osoba, która angażuje się w walkę z analfabezmem, biedą, daje dostęp do bezpłatnej edukacji, służby zdrowia, dba o równouprawnienie kobiet, indian, zasługuje na takie określenia? Nasza opinia o tym człowieku jest pochodną tego, co usłyszymy o nim w mediach (w Wenezueli 90% stanowią media prywatne - opozycja). Dla mnie wizyty - życie w Wenezueli, kontakt z Wenezuelczykami, dostęp do niezaleźnych źródeł medialnych tworzą prawdę.
*żródło: DI/World Bank; PKB i PKB na mieszkańca wg. kursu VEB z 2000, skorygowane o wskaźnik inflacji. 1 Trillion = 1.000.000.000.000. Produkcja oleju w milionach na dzień.
Gubernatorstwo Stanu
Do 1989 roku gubernatorzy Stanu Nueva Esparta wybierani byli przez Zgromadzenie Narodowe. Od roku 1989, gubernatorzy wybierani są w demokratycznych wyborach i decydują o wielu sprawach związanych z poszczególnym stanem.
1989 - 1992
1992 - 1994
1994 - 1995
2004 - 2008
2008 - 2012
nazwisko: Morel Rodríguez Ávila;
partia/sojusz: AD-LIDER-GANE; AD-LINDER-OPINA; AD;
uwagi: pierwszy gubernator wyłoniony w trakcie bezpośrednich wyborów. W 1994 roku w trakcie krajowych wyborów potwierdza swoją pozycję do 1995 roku.;
foto: Reinaldo Subero;
1995 - 1998
1998 - 1999
nazwisko: Rafael Tovar;
partia/sojusz: COPEI - Convergencia - MAS; COPEI - MAS;
uwagi: 14 marca 1999 roku z powodu śmierci Gubernatora Tovara, jego miejsce zajęła Irene Sáez Conde;
foto: www.margaritaentusmanos.com;
1999 - 2000
nazwisko: Mona Irene Lailin Sáez Conde;
partia/sojusz: MVR-IRENE;
uwagi: Była Miss Wenezuela i Miss Universe. Stanowisko gubernatora sprawowała przez rok. Niestety wycofała się z życia publicznego ze względu na zajście w ciążę;
foto: www.veestarz.com;
2000 - 2004
nazwisko: Alexis Navarro Rojas;
partia/sojusz: MVR-MAS-NGI;
uwagi: brak;
foto: www.mnweekly.ru;
źródło pomocnicze: Ambasada Boliwariańskiej Republiki Wenezueli
